O skutecznym sposobie likwidacji ruder w mieście



W Śródmieściu jest wiele (patrz prezentacja) upiornych domów z oknami bez szyb lub zabitymi deskami lub zamurowanymi. Nie są to bynajmniej ruiny z czasów wojny. Domy te do niedawna były zamieszkałe. Ich obecny stan jest rezultatem złego prawa, drapieżnego kapitalizmu i niekompetentnego zarządzania miastem.

Za przykład ilustrujący ilustrujący omawianą kwestię może służyć kamienica przy ulicy Foksal 15, której losy można prześledzić w trzech etapach: prywatyzacja, kapitalizacja i renowacja, której początku jak na razie nie widać.

To, że liczne kamienice stoją latami puste, coraz bardziej zrujnowane, degradując otoczenie, jest wielkim skandalem, który trudno usprawiedliwić.

Żyjemy w społeczności, co powinno pociągać za sobą pewne obowiązki i ograniczenia także w sferze ładu przestrzennego. Rada Warszawy jest tym organem, który powinien zadbać aby to zjawisko nie miało miejsca (jeśli Parlament nie potrafi rozwiązać problemu w skali ogólnokrajowej).

Przedstawiamy propozycję skutecznego rozwiązania skandalicznego problemu przez ustanowienie restrykcyjnych regulacji prawnych. Przysłowiowa zasada „wolność Tomku w swoim domku” powinna zostać ograniczona.

Najprostszym rozwiązaniem byłoby ustanowienie przez Radę Miasta wyższego lub rosnącego (z roku na rok) podatku od zrujnowanych, niezamieszkałych nieruchomości i od gruntów, na których wyburzono zabudowania i przez lata nic się nie dzieje. Właścicielom nie powinno opłacać się trzymanie w centrum miasta straszących okolicę ruin lub wyburzonych posesji z nadzieją, że w niewiadomo jak odległej przyszłości zrobią na nich dobry interes.

Drugie bardziej radykalne rozwiązanie:

Należy wprowadzić motywujące prawo, które ustanowi maksymalny okres (na przykład trzy lata), w którym obiekt mieszkalny może być pustostanem. Jeżeli w tym czasie właściciel obiektu nie zdoła go wyremontować lub zacząć w jego miejscu budowę nowego (o ile uzyska na to właściwe pozwolenia), to obiekt zmieni właściciela przez obligatoryjną licytację, przy czym:

1. nabywca będzie zobowiązany w ciągu równie długiego okresu czasu odrestaurować budynek lub jeśli uzyska warunki zabudowy, postawić nowy, pod sankcją
2. utraty kaucji (może być nią zabezpieczenie hipoteczne) o wartości połowy wylicytowanej kwoty zakupu i
3. poddania posesji ponownej obligatoryjnej licytacji, która wyłoni nowego właściciela (powrót do punktu 1).

Właściciel nabytego w opisanym trybie obiektu może go odsprzedać tylko pod warunkiem, że kolejny właściciel przejmie jego wyżej sformułowane zobowiązania.

MAF

<< powrót do strony głównej